یَا کَنْزَ الْفُقَرَاءِ
داشتم به این فکر میکردم که خیلی وقت هست عبارت یاقدیر رو بالای مطالب دارم درج میکنم و معمولا سالی یکبار تغییرش میدم، ایام شبهای قدر نسبت به این موضوع و توصیه غفلت کردم
امروز دعای جوشن رو باز کردم یکی از صفحاتش رو اتفاقی و این اسم به چشمم خیلی اومد یَا کَنْزَ الْفُقَرَاءِ و در این باب یه مطلب هم خوندم که خیلی به دلم نشست
.
مرحوم حاج ملاهادی(ره) میفرماید:
فقیر حقیقی کسی است که نه برای خود وجودی قائل است، نه فعل صحیحی را به خود نسبت میدهد و نه خود را متصف به صفت نیکویی میداند، بلکه فعل و صفت و وجود خود را از آن خدای سبحان میبیند و در همه زندگی او «لا حَولَ و لا قُوّةَ إلاّ باللّه» ظهور و بروز دارد. اگر من فقیر الی الله شدم؛ خدا گنج من میشود و مرا از گنج بیپایان خود بهرهمند میکند.
فی الواقع فقیر الیالله غنی است زیرا از گنج بینهایت صفات و افعال حضرت حق بهرهمند است.
یاقدیر
داشت برای یکی دیگه تعریف میکرد و عکس گربهاش رو نشون میداد،
یاقدیر
رفته بود پیش چند نفر گفته بود و صحبت کرده بود
یاقدیر
همکاران برام یه گل به مناسبتی لطف کردند و آورند، خیلی زیبا و قشنگ

بود ولی رفته، رفته هی برگهاش ریخت تا اینکه تبدیل شد به ساقه خالی و دیگه برگی نداشت جز یکی دو تا برگ
دلم نیامد بندازمش دور و گفتم شاید احیا شود
اتاق محل کار عوض شد و آمدم اتاق روبرویی و از این طرف صبحها حدود نیم ساعت یا کمی کمتر و بیشتر آفتاب میافتاد روی گلها
کمکم شروع کرد برگ در آوردن و شیوه آبیاری را هم کمی تغییر دادم
و فعلا نتیجه این شده است
نور بسیار اثر گذار است برای گل، همچنین برای ما (باید دنبال نور باشیم تا تاریکی)
و استمرار و ریتم آب دهی هم بسیار اثر گذار است
یاقدیر
از روی من و چند نفر دیگه با بیل مکانیکی رد شد، دنده عقب گرفت مجدد رد شد، ارضا نشد،